Indruk van de Japanse taal

Een wetenschappelijke inleiding tot een taal benodigd erg veel details en vaktermen. We tonen liever een paar aspecten van het Japans, die U een indruk geven.

De Hiragana

Zie boven voor alle klanken die in het Japans kunnen voorkomen; lees de klinkers in de transcriptie in het Engels, zoals Ya(Ja). De alphabetten uit Rome, Rusland en India (en alles ertussen) hebben een gezamelijke voorouder. De Hiragana is zelfstandig uit de Kanji ontwikkeld. In principe zijn er 50 letters die een klank voorstellen zoals Mu of Yo, maar voor Ba zet men streepjes schuinboven Ha. Voor Pa wordt dit een klein rondje. Een punt van een zin is een klein rondje beneden. De Japanse R is een rollende R met een enkele flap, dus tussen een R en een L. Men kan dus La of Ra schrijven. Let op, het is dus geen Nederlandse/Franse/Duitse keel-R en ook geen Engelse zwakke R (vanzelfsprekend voor mensen uit Noord-Nederland en Belgie, excuus). Mya is een Mi met een kleine Ya, wordt dus als Mja uitgesproken. Hi is eigenlijk geen H maar een zachte G, voor mensen uit de buurt van Eindhoven of Turnhout geen probleem.

Kanji

Nu zijn er drie Japanse alphabetten, namelijk Hiragana, Katakana en Kanji. Zie boven. Katakana werkt precies hetzelfde als Hiragana en wordt gebruikt om bijv. nadruk te leggen, dus een beetje zoals kleine letters en hoofdletters. Kan-ji, letter-uit-Kan, heeft twee uitspraken en een betekenis. De Kunyomi is een puur Japans woord dat de betekenis van een Kanji weergeeft, meestal langer dan de Onyomi, de Klassiek-Chinese (Kan-tijdperk) uitspraak van 1900 jaar terug, licht gejapaniseerd. Dus heeft Kunyomi O-o-ki-i en Onyomi Da-i met betekenis groot (omvang). Je ziet in de context of Onyomi of Kunyomi is, in een Jukugo oftewel charactercombinatie meestal Onyomi.

Voorbeeld

Watashi wa jazu ongaku ga suki desu. Hier staat letterlijk: ik-(onderwerp)-jazz-muziek-(lijdend voorwerp)-houden-is, ik houd van jazz-muziek. Ga geeft aan dat een woord onderwerp is en O lijdend voorwerp. Zulke partikelen heten Tenioha of Joshi. Wees gerust, ze zijn regelmatig en veel minder in aantal dan al die verbuigingen voor iedere klinkerstam in het Latijn. Watashi is Kunyomi, Jazu is Katakana, ongaku is een jukugo en suki is Kunyomi. Suki is geen Jukugo en aan de Ki in suki zie je dat het Kunyomi moet zijn, hier heet Ki een Okurigana, een hulpachtervoegsel. Hier is het werkwoord is desu, in deze constructie ongeveer bevallen-is. U ziet dus dat Japan volledig anders werkt dan Europese talen.

Hoeveel Kanji weten Aziaten?

In de Kan-periode (25-220 na Christus) waren er maar 2000 karakters, die deel van het keizerlijke staatsexamen voor ambtenaren waren. In principe stammen alle onderwijssystemen in Azie af van dit staatsexamen. In Japan kwamen daar later in Japan gemaakte Kanji bij, in alle landen ontstonden dialectkarakters en synonymen. Nu staan er in een gemiddelde Kanwa-Jiten, een Kanji-Japans woordenboek, 10000 tekens. Dit is een apart boek, er is ook een normaal woordenboek, een Kokugo-jiten. Een Japanner weet 2000 tot 3000 Kanji, Kanji-professoren meer. Natuurlijk kent hij ook jukugo-combinaties en puur Japans in Hiragana. Een Koreaan leert 900 verplicht op de middelbare school en daarna kan hij nog eens 900 als keuzevak leren. Een Chinees uit de Volksrepubliek leert in principe 2500 tekens op school maar zij zijn sterk vereenvoudigd.

Dit gezegd hebbende, is de lijst van 1000 Kanji van de basisschool genoeg om 90 % van de in een gemiddelde tekst voorkomende Kanji te lezen. De Kyoiku-Kanji-Hyou is daarmee een van uw leerdoelen, maar ook van ieder examen, ook voor een Nihongo-Nouryoku-Shiken of een Bachelorexamen aan de universiteit.